Tradycyjny druk 3D to w gruncie rzeczy układanie płaskich warstw jedna na drugiej – rozwiązanie konstrukcyjnie równie solidne, co stos naleśników. Badacze z University of Manchester postanowili jednak zerwać z tą kulinarną analogią. Wykorzystując ramię robota ABB i zaawansowane sieci neuronowe, nauczyli maszynę drukowania wzdłuż trajektorii krzywoliniowych. Wynik? Konstrukcje o nieporównywalnie większej wytrzymałości, zero zmarnowanego materiału na podpory i jeden powód mniej, by szukać inżynieryjnych natchnień w karcie śniadaniowej.
