Ingenieurs van de Northwestern University hebben een nieuw soort robot op de wereld losgelaten die maar één missie lijkt te hebben: weigeren de geest te geven. Deze bizarre, stokachtige “metamachines met poten” zijn de eerste robots die volledig binnen een computer zijn geëvolueerd voordat ze ook maar één stap in de fysieke wereld zetten. En eenmaal buiten herstellen ze van verminkingen die voor elke andere robot in het wild fataal zouden zijn—zoals het verliezen van een ledemaat—om vervolgens onverstoorbaar verder te marcheren.
Het proces, door hoofdonderzoeker Sam Kriegman “instant-evolutie” genoemd, is even fascinerend als onheilspellend. Een AI-algoritme ontwerpt de robots vanaf nul in een computersimulatie met een simpel doel: voortbeweging. De AI spuugt ontwerpen uit die geen mens ooit zou kunnen bedenken, en zodra er een succesvolle blauwdruk uit de bus komt, worden de Lego-achtige modules razendsnel geassembleerd. De robots kunnen daarna, zoals dat zo mooi heet, “letterlijk meteen uit de voeten.”
Wat echt opvalt, is hun eenvoud en brute veerkracht. De robots hebben geen ogen, oren of externe sensoren. Elke module is een op zichzelf staande robot met een eigen motor, batterij en computer, die alleen om een enkel gewricht kan draaien. Toch beschikken ze over een aangeboren “atletische intelligentie”. Ze voelen instinctief aan wanneer ze ondersteboven liggen of wanneer een deel van hen is afgehakt, en passen hun motoriek aan om hun meedogenloze mars voort te zetten. De geamputeerde poot kan zelfs in zijn eentje blijven doorrollen.
Waarom is dit belangrijk?
Laten we eerlijk zijn: je zult deze wezens voorlopig geen pizza’s zien bezorgen. De onderzoekers zijn er open over dat ze “nog niet nuttig” zijn. Maar dit project draait niet om directe toepasbaarheid; het is een monumentale stap naar het creëren van werkelijk onverwoestbare machines. De meeste moderne robots zijn fragiel; een gebroken poot kan een machine van miljoenen dollars reduceren tot een hoop schroot. Deze metamachines laten echter zien hoe robots kunnen overleven en zich kunnen aanpassen in onvoorspelbare omgevingen zonder menselijke hulp. Door modulariteit te combineren met AI-gestuurd ontwerp, plaveit dit onderzoek de weg voor veerkrachtige robots voor reddingsoperaties, ruimteonderzoek en helpt het ons zelfs fundamentele vragen over de evolutionaire biologie te beantwoorden.
