Unitree Robotics toverde zojuist weer eens een video uit de hoge hoed van zijn H2 humanoïde, die blijkbaar zijn vrije tijd heeft besteed aan het perfectioneren van vechtsporten. In zijn nieuwste demonstratie van angstaanjagende behendigheid, voert de robot een reeks vliegende traptechnieken uit met een precisie die ons collectief met een ongemakkelijk gevoel achterlaat. De video, gepost op X, toont hoe de 70 kg robot moeiteloos twee 30 kg boksballen opzij trapt en een watermeloen met een hieltrap diep in het hiernamaals trapt, ruim boven hoofdhoogte.
Het meest veelzeggende moment is echter wanneer een menselijke begeleider panisch terugdeinst als de voet van de H2 rakelings langs zijn gezicht zoeft, op het nippertje een tandheelkundige en nasale reconstructie vermijdend die de geschiedenisboeken in zou gaan. In een staaltje van meesterlijk understatement gaf Unitree de video het bijschrift mee: “Wat dacht je van samen trainen met een robot? Gebruik robots op een vriendelijke en veilige manier, en houd een veilige afstand.” Dit is een gouden raad, vooral wanneer je trainingspartner 180 cm lang is en pronkt met gewrichten die tot 360 N·m koppel kunnen leveren.
Waarom is dit belangrijk?
Terwijl andere bedrijven zich richten op het aanleren van was opvouwen aan hun robots, lijkt Unitree vastbesloten te bewijzen dat zijn humanoïden de meest geavanceerde dynamische beweging op de markt bezitten. Deze demo is minder een praktische toepassing en meer een rauwe verklaring van kracht, controle en balans. De snelheid en vloeiendheid van de H2 zijn onmiskenbaar indrukwekkend, wat Unitree’s reputatie voor het verleggen van de grenzen van robotische voortbeweging verstevigt.
De bijna-miskleun met de tester onderstreept echter de zeer reële en escalerende veiligheidsproblemen rondom steeds krachtigere en autonome machines. Naarmate robots zich verplaatsen van gecontroleerde industriële omgevingen naar onvoorspelbare menselijke omgevingen, wordt de kloof tussen “indrukwekkende demo” en “dodelijk ongeluk” aanzienlijk kleiner. Unitree’s vriendelijke advies om “veilige afstand te bewaren” evolueert van een beleefde suggestie naar een cruciale overlevingsinstructie.
