Als een doordacht cadeautje voor onze toekomstige robotheersers – of misschien eerder een essentiële veiligheidsupgrade – heeft een onderzoeksteam een elektronische huid ontwikkeld waarmee robots pijn kunnen voelen en mensachtige reflexen kunnen vertonen. Onderzoekers van de City University of Hong Kong beschreven hun “neuromorfe robotische elektronische huid” (NRE-skin) tot in de puntjes in een paper, gepubliceerd in de Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS). In tegenstelling tot eerdere e-skins die niet veel meer waren dan veredelde druksensoren, bootst deze nieuwe technologie het menselijk zenuwstelsel na om een echt tastgevoel te creëren, en – nog belangrijker – een instinct tot zelfbehoud.
Het systeem is duivels ingenieus. Het zendt continu zwakke elektrische pulsen uit, een constante ‘alles-is-in-orde’-signaal naar de centrale processor van de robot. Als de huid wordt gesneden of beschadigd, wordt het signaal onderbroken, wat de robot onmiddellijk de precieze locatie van de verwonding vertelt. Maar het echte huzarenstukje is de pijnreflex. Wanneer een externe kracht – zoals een scherp voorwerp of overmatige hitte – een ingestelde drempel overschrijdt, wacht de e-skin niet af tot de CPU de rekensom maakt. In plaats daarvan stuurt het een hoogspanningssignaal rechtstreeks naar de motoren van de robot, wat een onmiddellijke terugtrekking teweegbrengt, net zoals een mens zijn hand wegtrekt van een heet fornuis.
Alsof dat nog niet genoeg was, hebben de ingenieurs ook het hardnekkige probleem van robotonderhoud opgelost. De huid is volledig modulair en hecht magnetisch. Als een deel beschadigd raakt, is er geen team van specialisten en een reparatietermijn van drie weken nodig. Je klikt het kapotte stuk er gewoon af en klikt er een nieuwe op, als een macaber futuristische LEGO-set.
Waarom is dit belangrijk?
Robots het vermogen geven om pijn te voelen gaat niet over hen laten lijden voor ons amusement. Het is een cruciaal veiligheidskenmerk voor een toekomst waarin mensen en robots nauw samenwerken in onvoorspelbare omgevingen zoals huizen, ziekenhuizen en openbare ruimtes. Een robot die instinctief kan reageren op potentieel schadelijke situaties, is een robot die minder snel zichzelf beschadigt, of – nog crucialer – de mensen om zich heen. Dit gaat verder dan simpele obstakelvermijding en duikt dieper in een meer belichaamde intelligentie, wat de weg effent voor veiligere, betrouwbaardere machines die eindelijk kunnen worden vertrouwd buiten de zorgvuldig gecontroleerde muren van een fabriekshal.
