Het slimme geld — of op zijn minst het geld op voorspellingssite Polymarket — geeft Tesla, Inc.’s Optimus-humanoid een schamele 6% kans om tegen 30 juni 2026 beschikbaar te zijn voor consumenten. De regels van de markt zijn loeischerp gedefinieerd: geen interne fabrieksimplementaties, geen beperkte zakelijke pilots, enkel een publiekelijk verkrijgbare robot met een werkende bestelknop. Dit snippertje vertrouwen staat haaks op een productieoperatie die zich als een gek voorbereidt op de strijd.
De hype bereikte een kookpunt in oktober 2025 met wijdverspreide geruchten over een gigantische order van 685 miljoen dollar voor lineaire actuatoren, geplaatst bij de Chinese leverancier Sanhua Intelligent Controls — een deal die groot genoeg zou zijn om 180.000 robots te bouwen. Het nieuws deed de aandelen van Sanhua de hoogte inschieten en suggereerde dat het V3-ontwerp van de robot was afgerond en klaar voor massaproductie. Er zat slechts één minieme kink in de kabel van dat kaskrakerverhaal: Sanhua ontkende het officieel en verklaarde dat het geen materiële informatie te openbaren had.
Hoewel dat specifieke gerucht de kop werd ingedrukt, is de onderliggende activiteit wel degelijk reëel. In zijn update van Q3 2025 bevestigde Tesla dat de “eerstegeneratieproductielijnen voor Optimus worden geïnstalleerd in afwachting van volumeproductie.” CEO Elon Musk gaf ook een voorproefje van de onthulling van een “ronduit spectaculair” Optimus V3-prototype voor het eerste kwartaal van 2026, een machine waarvan hij beweert dat die er zo echt zal uitzien dat “je erin moet prikken om te zien dat het een robot is.”
Waarom is dit belangrijk?
De kloof tussen Tesla’s productieambities en de scepsis van de markt benadrukt het gigantische verschil tussen een industriële tool en een consumentenproduct. Terwijl Musk hoopt duizenden Optimus-eenheden aan het werk te hebben in zijn eigen fabrieken, worden leveringen aan externe klanten op zijn vroegst pas eind 2026 verwacht, en die zullen dan voor andere bedrijven zijn. Een robot die aan het grote publiek kan worden verkocht, vereist een niveau van veiligheid, betrouwbaarheid en software-finesse dat vele malen moeilijker te realiseren is.
Bovendien doet Tesla’s geschiedenis van “productiehel” en herhaaldelijk uitgestelde tijdlijnen voor producten zoals de Cybertruck en Full Self-Driving rationele waarnemers even stilstaan. Musks doelen zijn astronomisch — hij projecteert een uiteindelijke capaciteit van 10 miljoen eenheden per jaar vanuit Giga Texas — maar meer nuchtere voorspellingen suggereren dat een paar duizend eenheden in 2026 een aannemelijker scenario is.
Ondertussen zit de concurrentie niet stil. De Chinese roboticafirma UBTECH heeft zijn industriële humanoids van het type Walker S al ingezet op de assemblagelijnen van autofabrikanten. Het bedrijf is van plan de productie tegen 2026 op te schalen naar 10.000 eenheden per jaar, waarmee het de industriële toepassing bewijst terwijl Optimus nog steeds oefeningen doet binnen de muren van Tesla. De voorspellingsmarkten wedden niet tegen Optimus’ uiteindelijke functioneren in een fabriek; ze wedden dat hij niet snel in je woonkamer zal staan. En gezien de staat van dienst, lijkt dat een behoorlijk veilige gok.
