Boston Dynamics heeft blijkbaar een complete ommezwaai gemaakt, althans wat de handjes betreft. Slechts drie maanden nadat het bedrijf een gedetailleerde video uitbracht waarin het zijn minimalistische, niet-antropomorfe grijperontwerp de hemel in prees, onthulde het op CES 2026 zijn productierijpe Atlas-humanoïde, compleet met een totaal andere, meer conventionele drievingerige hand. De nekspieren van de techwereld kraakten hoorbaar.
Op 8 oktober 2025 waren de ingenieurs van Boston Dynamics nog lyrisch over hun ingenieuze grijper. Het was een masterclass in pragmatische eenvoud, ontworpen om robuust en “goed genoeg” te zijn, zonder te verzanden in de complexiteit van het nabootsen van een menselijke hand. De vingers konden achterover buigen en een unieke duim kon over de hele handpalm zwaaien, wat nieuwe grijpstrategieën mogelijk maakte. Het was vreemd, capabel en gesteund door een solide technische filosofie.
Toen kwam CES 2026. Zoals we al meldden in ons eerste verslag over de De elektrische Atlas van Boston Dynamics is er om uw werk te doen , is de nieuwe Atlas gebouwd om te werken. En blijkbaar vereist werk een andere set gereedschappen. Het productiemodel dat in Las Vegas werd gepresenteerd, beschikt over een aanzienlijk traditionelere drievingerige hand met een opponeerbare duim. Hoewel het nog steeds geen vijfvingerige menselijke replica is, is het een wereld van verschil met het ontwerp dat nog maar een kwartaal geleden werd bejubeld.
Waarom is dit belangrijk?
Dit is niet zomaar een onderdeelwissel; het is een filosofische koerswijziging die boekdelen spreekt over de commerciële realiteit van humanoïde robotica. De meest waarschijnlijke boosdoener voor de plotselinge herinrichting is het gebruik van gereedschap. Hoewel de vorige grijper flexibel was, heeft de buitenaardse geometrie ervan wellicht moeite gehad om het uitgebreide ecosysteem van gereedschappen – boren, moersleutels, schroevendraaiers – die allemaal rond de vijfvingerige menselijke hand zijn ontworpen, effectief vast te houden en te manipuleren. Voor een robot die bedoeld is om te integreren in menselijke werkruimtes, is het onvermogen om menselijke gereedschappen te gebruiken een regelrechte no-go.
De snelle koerscorrectie van Boston Dynamics suggereert dat, ondanks alle praatjes over bovenmenselijke capaciteiten, de directe toekomst van commerciële humanoïden ligt in hun vermogen om naadloos in onze wereld te passen, in plaats van deze opnieuw uit te vinden. Het bedrijf, bekend om het verleggen van de grenzen van het mogelijke, heeft ons zojuist een zeer openbare les in pragmatisme gegeven: soms is het beste ontwerp niet het meest innovatieve, maar degene die daadwerkelijk de schroevendraaier kan vasthouden.
