Net wanneer je dacht dat Uber zijn zelfrijdende demonen eindelijk had verjaagd, blijkt dat ze de geest simpelweg in de machine hebben gelaten. Vandaag kondigde de gigant in de deeleconomie de lancering aan van Uber Autonomous Solutions (UAS). Het is een nieuwe divisie die minder aanvoelt als een productlancering en meer als een oorlogsverklaring — eentje die wordt uitgevochten met API’s in plaats van fysieke activa. Nadat Uber in 2020 op spectaculaire wijze zijn kapitaalverslindende Advanced Technologies Group (ATG) voor een slordige 4 miljard dollar aan aandelen van de hand deed aan Aurora, stormt het bedrijf nu terug de arena van de autonomie in. Niet door een betere robot te bouwen, maar door zichzelf op te werpen als het centrale zenuwstelsel voor de robots van alle anderen.
De stap, gepresenteerd met het gebruikelijke corporatieve machtsvertoon, is een draai om de as die zo scherp is dat je er een whiplash van krijgt. Uber bouwt geen auto’s meer; het doet de autonome toekomst een offer it can’t refuse. De nieuwe suite aan diensten is in feite een ‘robotaxi-in-een-doosje’. Het biedt alles wat een ontwikkelaar van zelfrijdende voertuigen (AV’s) nodig heeft om daadwerkelijk geld te verdienen: toegang tot het gigantische netwerk van Uber-gebruikers, tools voor vlootbeheer, verzekeringen, financiering en zelfs een gestandaardiseerde interface voor de passagier. Het is een klassieke platform-strategie, en een meedogenloos slimme bovendien. Waarom zou je miljarden stukslaan op het oplossen van Level 5-autonomie als je een dozijn andere bedrijven kunt laten doodbloeden terwijl zij het doen, om ze vervolgens tol te laten betalen voor het gebruik van jouw wegen?
Een geschiedenis vol brokstukken
Laten we niet vergeten dat Ubers eerste uitstapje naar autonomie een spectaculaire catastrofe was. Het begon met het wegkapen van onderzoekers bij Carnegie Mellon, escaleerde met de juridisch dubieuze overname van Otto (wat leidde tot een monsterproces van Waymo), en culmineerde in de tragische dood van een voetganger in Tempe, Arizona, in 2018. Het programma was een magneet voor slechte publiciteit en een zwart gat voor kapitaal; naar verluidt werd er per kwartaal tot wel 200 miljoen dollar verbrand. De verkoop van ATG aan Aurora was destijds niet alleen een strategische terugtocht, het was een financiële noodzaak.
Juist die geschiedenis maakt dit nieuwe hoofdstuk zo fascinerend. Uber heeft op de harde manier geleerd dat het bouwen van de volledige autonome stack — van de chips tot de stoeprand — een onbegonnen zaak is voor een bedrijf wiens kerncompetentie ligt in een verdomd goed algoritme voor ritbemiddeling. Onder CEO Dara Khosrowshahi heeft het bedrijf zijn ware aard omarmd. Uber is geen autobedrijf. Het is geen roboticabedrijf. Het is een netwerk, en met Uber Autonomous Solutions zet het alles in op die identiteit.
“Autonome technologie heeft het ongekende potentieel om transport veiliger en betaalbaarder te maken,” aldus CEO Dara Khosrowshahi in de officiële aankondiging. “Met Uber Autonomous Solutions stellen we onze zwaarbevochten expertise beschikbaar voor onze partners.”
De Platform-as-a-Service (PaaS) gok
De nieuwe divisie is in essentie een Platform-as-a-Service (PaaS) voor mobiliteit. De doelgroep? AV-ontwikkelaars die momenteel worstelen met de monumentale uitdaging om niet alleen hun rijsoftware te perfectioneren, maar ook vanuit het niets een consumentendienst op te tuigen. Uber Autonomous Solutions biedt hen een verleidelijke kortere route.
De suite is opgebouwd uit drie cruciale pijlers:
- Infrastructuur & Data: Toegang tot de enorme hoeveelheid kaartgegevens van Uber en potentieel zelfs datasets voor het trainen van AI, afkomstig uit hun wereldwijde operaties.
- Vlootbeheer: Een complete gereedschapskist voor het runnen van een robotaxi-bedrijf, inclusief ‘mission control’-software, pechhulp en zelfs opties voor verzekeringen en financiering.
- User Experience: Een gestandaardiseerde software-interface in de auto waarmee passagiers hun rit kunnen beheren, wat zorgt voor een consistente ervaring, ongeacht in wiens hardware ze zitten.
Dit ontleden van diensten is een directe aanval op de verticaal geïntegreerde modellen van spelers als Waymo en Cruise. Het gooit bovendien een interessante spaak in het wiel bij Tesla, waarvan de beurskoers toevallig vandaag een duikeling maakte terwijl beleggers het nieuws verwerkten. Waar Elon Musk de auto, de software en het toekomstige robotaxi-netwerk in eigen hand wil houden, nodigt Uber iedereen uit voor het feestje — zolang het feestje maar bij Uber thuis wordt gehouden en er entree wordt betaald.
Een ecosysteem van “frenemies”
Deze strategie komt niet uit de lucht vallen. Uber heeft in stilte gebouwd aan een portfolio van samenwerkingen met een breed scala aan AV-bedrijven, van Waymo zelf tot Motional, Nuro en WeRide. Deze samenwerkingen, die ooit los zand leken, ogen nu als bètatests voor deze overkoepelende platformstrategie. Uber zet in Austin al Waymo-voertuigen in en is van plan dit naar andere steden uit te breiden. Khosrowshahi merkte daarbij fijntjes op dat deze AV’s “drukker zijn dan 99%” van de door mensen bestuurde auto’s.
De lancering van UAS formaliseert deze aanpak en verandert Uber van een simpele partner in een onmisbaar nutsbedrijf. Voor een AV-startup is de aantrekkingskracht overduidelijk. Commercialisering is momenteel het grote filter voor de industrie; een perfecte zelfrijdende auto is waardeloos als je hem niet efficiënt bij betalende klanten krijgt. Uber biedt een kant-en-klare oplossing voor dat probleem en belooft de bezettingsgraad van voertuigen met wel 30% te verhogen ten opzichte van zelfstandige platforms.
De vraag is wat dit betekent voor de machtsverhoudingen in de sector. Het creëert een krachtige prikkel voor AV-ontwikkelaars om op het platform van Uber te bouwen in plaats van ermee te concurreren. In dit scenario is de toekomst van mobiliteit misschien geen strijd tussen Uber, Waymo en Tesla, maar een wereld waarin voertuigen ‘powered by Waymo’, gebouwd door Motional en geleverd door Nuro allemaal draaien op het besturingssysteem van Uber. Het is een gedurfde, tikkeltje angstaanjagende visie waarin Uber zijn zelfrijdende ambities waarmaakt — niet door de race te winnen, maar door het circuit zelf te worden.
